Odwołując się do terminologii biologicznej i funkcji jaką spełniają synapsy w ludzkim organizmie, można zaryzykować stwierdzeniem, że duet przekazuje nam siedem solidnie przemyślanych impulsów oddziałujących na układ nerwowy niemal jak hipnoza. Dawid Chrapla i Andrzej Turziak postanowili połączyć muzyczne siły w roku 2009 i zaprezentować fabryczne struktury dźwięku pod trafnym szyldem Materia, a może bardziej obrazowym byłoby użycie określenia – „Opór Materii” (tytuł jednej z kompozycji). Wsłuchując się w starannie wyselekcjonowane, pracujące na wysokich obrotach tryby i przekładnie, czujemy bardzo wyraźnie obecność maszyn i całych linii produkcyjnych tuż obok. Industrialny przekaz jest niczym niezakłócony, niezaburzony jakimkolwiek wypadkiem przy pracy czy awarią. Mamy poczucie ciągłości procesu, jego monumentalność udziela się na każdej płaszczyźnie muzycznej percepcji. Fabryka pracuje trybem ciągłym, ale czy jej przyszłość jest bezpieczna? W moim subiektywnym odczuciu, materia starannie obrobiona przez obu artystów została ukształtowana ku niezbadanym, apokaliptycznym celom. W każdym z siedmiu utworów skryto niepokojący i chłodny klimat, kojarzący się z poczuciem zagrożenia i niepokoju o przyszłe dni.
Stabilność przekazu poparta jest środkami wyrazu osadzonymi na podobnych częstotliwościach i poziome. Panowie oszczędzają nasze uszy – jak już wspomniałem wyżej – bardziej hipnotyzują niż dokuczają niemiarowym zgrzytem. Słuchając Materii mamy wrażenie przechadzania się po hali produkcyjnej wypełnionej różnorodnymi maszynami, jednak zachowujemy bezpieczny dystans, nie zbliżamy się do nich, poznajemy je i ich specyfikę nie dotykając ich. Zapewne każdy wyniesie z industrialnej podróży własne przemyślenia, jestem jednak pewien że nie można pozostać wobec nich obojętnym.
Na szczególną uwagę zasługuje piękne wydanie albumu przez Zoharum Records, w nowej serii wydawniczej oznakowanej symbolem – IYHHH. Dla Synapsis przypadł numer 002 (wcześniej w tej serii ukazała się płyta Krzysztofa Stanisławskiego o apokaliptycznym tytule – End of all things). Krążek zapakowany jest w elegancki ekopack o wymiarze karty pocztowej, co skutecznie burzy wszelką harmonię na półce z płytami. 
Za szatę graficzną okładki odpowiada Michał Nowacki. Grafiki przedstawiające fabryczne krajobrazy korespondują z zawartością muzyczną wydawnictwa. Dodatkowo wewnątrz opakowania znajdujemy sztywną kartę ze zdjęciem pogrążonej w mroku hali produkcyjnej. Wszystkie te elementy pozostawiają wrażenie spójności i celowości zamysłu autorów projektu.
Warto Posłuchać ↓
Synapsis – “Materia (Chapter II)” (Zoharum Records , 2010)
